vrijdag 22 april 2011

#14 Instant Messaging

Na het maken van een Google doc hebben IJlblog en ik onze (vruchtbare) samenwerking nog even voortgezet en hebben wij op onze blogs GoogleTalkBack geïnstalleerd. Het werkte helaas niet op de manier zoals wij verwacht hadden: de berichten verschenen soms pas heel laat bij de ander, dus dat hebben we al gauw aan de kant geschoven. Omdat wij in het verleden in het kader van een andere cursus al eens MSN geìnstalleerd hadden, hebben we dat nog maar eens uitgeprobeerd. Via eBuddy (MSN kan op onze computers niet geïnstalleerd worden) hebben we er even op losgechat. Chatten via onze gmail accounts werkte heel goed en prettig. Zelf gebruik ik, wanneer mijn wederhelft voor zijn werk op reis is, de videochat van gmail. Erg leuk en nog goedkoop ook. Zo heb ik al menig hotelkamer met bijbehorend uitzicht mogen bewonderen. Maar dat terzijde.
Als laatste de widget van Meebome geplaatst op mijn blog en daar ook nog even mee aan de slag gegaan. Voordeel hiervan is dat de gebruiker van dit instrument meteen met jou in contact kan komen, zonder een IM account te hoeven hebben.
Ik heb mijn twijfels of Instant Messaging bruikbaar is voor de bibliotheek: om een goede dienstverlening te kunnen bieden, is het noodzakelijk dat iemand constant achter de pc zit en haast niets anders kan doen. Daarbij moet diegene een goede informatiebemiddelaar zijn, want anders heb je een ontevreden klant. Als de bibliotheek deze service in de toekomst zou willen gaan verlenen, lijkt het mij handig om te beginnen met slechts een paar uur per dag.

Veel bibliotheken zijn ons in de chat al voorgegaan...

   

2 opmerkingen:

beschermengel zei

Leuk stuk geschreven over chat
maar vindt je MSN niet iets van een tijd geleden ? Je gaf aan dat het ook kan met Google?

Juttertje zei

Google chat en daarnaast de videochat kunnen best handig zijn, maar ik denk eerder voor privégebruik dan voor het werk. Zelf gebruik ik MSN eigenlijk haast nooit. In het verleden heb ik het af en toe gebruikt, en dan met name eBuddy, om zo in contact te komen met mijn kinderen die meestal wel online waren.